De lessen van 2020 (en van de 100 jaar ervoor)

De lessen van 2020 (en van de 100 jaar ervoor)

Gepubliceerd 12 oktober 2020

2020 gaat de geschiedenis in als het jaar van de Corona pandemie. Bij veel nieuwe 'grote events' zijn we als beleggers vaak geneigd om te denken: "Dit is zò anders dat wat we ooit hebben meegemaakt, oude beleggingswijsheden gaan niet (meer) op". En feit is: corona is nieuw voor ons allemaal. De onzekerheden zijn groot. En we weten nog veel niet. Maar juist wanneer er veel onzekerheden zijn, vinden wij het als ervaren beleggers belangrijk om te wijzen op hetgeen we uit het verleden wèl weten bij onzekerheden op de beurs. Zo zijn er een paar feiten waaraan we - wat er ook gebeurt - altijd vast kunnen houden.

Feit 1: Timing is levensgevaarlijk

Wanneer u in het voorjaar in een vlaag van paniek op het slechtste moment uit de beurs was gestapt, had u vervolgens 40% aandelenrendement gemist. U leest het goed: 40%. Proberen de beurs te timen is puur gokken. En u weet (net als het Holland Casino): gokkers winnen af en toe maar verliezen op de lange termijn altijd.

Feit 2: Beurzen zijn extreem veerkrachtig, wàt er ook gebeurt

Zie 1. Een beter voorbeeld kunnen we niet geven.

Feit 3: Een forse koersdaling in het jaar betekent zeker niet altijd dat de beurs dat jaar qua rendement negatief eindigt

Onderstaand overzicht van de Amerikaanse beurs laat dat mooi zien. De dunne groene lijnen zijn de grootste stijgingen binnen een jaar. De dunne rode lijnen zijn de grootste dalingen binnen een jaar. En de brede groene kolom is het eindrendement van dat jaar. Veel jaren (kijk maar eens naar 2009) laten een extreme daling gedurende het jaar zien, om uiteindelijk toch 'gewoon' positief te eindigen. Wie weet gaat dat ook voor 2020 gelden.

 

Feit 4: beurzen doen het veelal prima in recessie tijd

Wat mag je als belegger überhaupt nog verwachten van een beurs wanneer de economie in een recessie is beland? Het antwoord is: veel. Zo laat een analyse van de laatste 15 recessies in de VS iets bijzonders zien. De onderstaande grafiek toont de rendementen in de eerste 24 maanden na de start van de recessie

Wat blijkt? In 11 van de 15 recessiejaren (bijna 75%) waren de rendementen op aandelen in de eerste 24 maanden na de start van de recessie 'gewoon' positief. Het rendement op aandelen bedroeg in die periode zelfs gemiddeld 7,8% per jaar. Het zijn cijfers die u als belegger waarschijnlijk totaal niet verwacht. Maar ze zijn wat ze zijn. En: ze bevestigen waar indexbeleggers altijd op wijzen, namelijk dat beurzen en markten onvoorspelbaar zijn. Economie en beurskoersen zijn echt verschillende grootheden.

Feit 5: Beurzen en beurskoersen stijgen en dalen. Soms zijn die dalingen erg onprettig, maar ze horen nu eenmaal bij het goed functioneren van financiële markten. 

Geen zoet (op de lange termijn) zonder (af en toe) het zuur van de korte termijn. Het is ook helemaal niet erg dat koersen fluctueren. Als u gewoon de rust en kalmte bewaart (en als het u niet lukt, ons lukt het altijd) wordt u namelijk altijd beloond voor de risico's die u loopt. 

Dit is waarom u graag wilt beleggen:

En ja, helaas zijn er ook soms negatieve beursjaren:

En dat is ook helemaal niet erg, want de balans van alle beleggingsjaren is uitermate positief: bijna driekwart van alle jaren zijn positief!

Feit 6: Engelsen hebben altijd gelijk


Geschreven door
Hans Dubbeldam
Een juist verdienmodel, geen verborgen agenda’s en transparantie. En gewoon doen waarvan je oprecht denkt dat het goed is voor je klant. Voor Hans Dubbeldam (1967) zijn dit geen holle frasen. Voor hem waren dit dé argumenten om de bankwereld te verlaten en Index Capital te starten. Hans woont met zijn vrouw Judith en zoon (Wieger, 16 jaar) in Ulvenhout. Hij houdt van bergwandelen en is dan ook elk jaar in Oostenrijk te vinden. Hij gaat geregeld (maar zoals hij zelf zegt “dat is een rekbaar begrip”) naar de sportschool en het zwembad, om het sporten en om zichzelf in balans te houden. Dat hij ondanks dit alles (nog) niet het figuur heeft van Tom Cruise, heeft alles te maken met het feit dat hij tegelijkertijd enorm kan genieten van het bourgondische leven.